Formazio ikastaro batean parte hartzen nabil, enpresa arduradunentzako. Vicente Gutierrez Agirre da hizlaria, Grupo Bentas enpresako sortzailea eta arduradunetakoa. Enpresaren funtzionamendua hobetzeko edo berrorientatzeko, ikuspuntu komertzialetik. Gomendagarria benetan.

Astearteko saiotik interesgarrienak iruditu zaizkidanak konpartitzea pentsatu dut. Zuen erakundeentzako ere
interesgarriak direla badakidalako. Gehienak logika hutsa dira, baina betetzen ditugu oinarrizko arau hauek gure erakundeetan?

Hemen doaz zure erakundearen indar komertziala handitzeko 10 gomendio.

1 – Jendeari (bezeroari) ez zaio gustatzen norbaitek (zuk) zerbait saltzea. Jendeak nahi duena da erostea, berak erabakitzea zer nahi duen. Beraz, guk ez diogu ezer saldu behar. Guk zertan lagundu diezaiokegun azaldu eta aukeratzen utzi behar diogu. Guk, jendeak zer erosi nahi duen jakin behar dugu, zerbitzua berdefinitzeko.

2 – Erakundearen posizionamendua zein den lankide guztien artean koherentziaz defendatu behar da uneoro; telefonoa hartzerakoan, bezeroarekin batzartzen garenean, kafea hartzen dugunean, lan zehatza egiterakoan edo paketea entregatzen dugunean. Gutako bakoitzak jakin behar du gure lana eta gure
misioa, biak ala biak bete behar ditugula uneoro.

3 – Euskal Herrian enpresa askok oinarritu du bere lana zuzeneko lan komertzialean. Lehenengo lana ondo eta gogor egin, eta ahalik eta gehien saldu zuzeneko elakrrizketaren bidez. Denborak aldatu egin dira. Gaur, lehenengo, estrategia definitu behar du enpresa batek, gero posizionamendua eta, azkenik,
zuzeneko plan komertziala. Bestela produktu bat bakarrik salduko dugu eta norbaitek merkeagoa egiten duenean (Txinan, adibidez) besteari erosiko dio.

4 – Erakunde guztia da komertzial momentuoro.

5 – Bezeroari zerbait komunikatzen diogu beti; berarekin gaudenean eta ez audenean ere bai.

6 – Lanean ez dago denbora faltarik. Aukeratzen dena, egiten da. Eta hala aukeratzen dena ez da egiten.

7 – Batzuetan ematen du ate guztiak jo direla eta ez daukagula bezero berririk lortzeko aukerarik. Beti dugu bezero berriak lortzeko aukera, edo bezero berberekin zerbitzu berriak eskaintzekoa. Erakunde handietan, bezeroen bila dabiltzanak aldatu egiten dituzte 3-4 urterik behin. Enpresa txikiok, lana ondo egitetik aparte, bezeroekin harremana estutu behar dugu, eta horrela gure zerbitzuen eskaintzan eta kalitatean asmatzen joango gara. Eta bide batez, bezero berriei gomendatuko gaituzte.

8 – Bezeroarekin harremana landu egin behar da: salerosketatik aparte, pertsonala. Eta harreman hori zintzoa izan behar da, benetakoa. Ez bada harreman hori lantzen, bezeroak alde egiteko aukerak areagotu
egingo dira. Ez dagoela astirik? Gogoratu seigarren puntua.

9 – Estilo produktibo bat landu behar du zuzendaritzak, denek ezagutuko dutena eta bete egingo dena.

10 – Negoziaziorako gaitasuna enpresako langile guztiek izan behar dute. Tratuak mometuan egiten dira. Eta bestela aukerak galtzen dira. Horretarako enpresako langile guztiek jakin behar dituzte lanak zenbat balio duen. Gutxieneko prezioak, adibidez. Hori landu egin behar du zuzendaritzak eta langileekin konfiantza osoarekin konpartitu. Irabazien onerako izango da.

Neska: L eta M | Mutila: L
Oso erraz lortzeko moduan, baina ibili azkar!

Debalde lortu ahal dituzu, baina, sormen ariketa bat eskatuko dizugu:
bertso bat, marrazki bat, argazki berezi bat… Nahi duzuna!

Gero, di-dako epaimahai ahalguztiduna batzartuko da
eta erabakiko du nortzuk diren hiru super-irabazleak.

Bidali zure sormen lanak honako hiru helbide hauetako batera:

info@di-da.com

twitter.com/#!/didakom

www.facebook.com/didakomunikakzioa 

3 camisetas diseñadas exclusivamente para gente di-da!
Chica L y M / chico L. Sólo teneis que ser creativos…

Las 3 camis serán para quienes nos envíen algo creativo: un poema, un dibujo, una foto increíble… Lo que sea!

Un jurado todopoderoso decidirá quienes serán l@s que vistan las 3 camisetas di-da #noslasquitandelasmanos

Ion Olanok argazkia bidali digu: Egun pasa Donostian.
“Argazki izugarririk ez, baina grazia egiten didan bat bai, bazeukeat. Tixerta nahi diat!”.

Maider Tomasenak (@maidertomasena) montajetxo bat egin du bere argazkiarekin: 
“Bikote hau ikusi nuen hondartzan, gizon horren kamiseta ikusterakoan pensatu nuen, #kamisetafrexkueee behar du! Zuek zer pentsatzen duzue?”

Saharako errefuxiatuen kanpamenduetan (Tindufen, Aljerian) egon zen Gotzon Garaizabal iazko udaberrian. Gure arte-zuzendaria hango artistekin ibili zen, bazterrak nahasten (ezin du ebitatu).

Bidaia guztietan bezala, argazkiak eta argazkiak atera zituen, proiektuak eta egoerak aprobetxatuz. Argazkiekin bilduma bat egin du, laburpen bat, “antojo bat”.

Bi ikuspuntu nagusi tartekatu ditu: batetik, pertsonen erretratuak, eta bestetik, egoeren islak.

La primavera del 2011 nuestro director de arte, Gotzon Garaizabal, estuvo en los campamentos de refugiados saharauis, en Tinduf (Argelia).  Se reunió con varios artistas del lugar, y estuvieron enredando aquí y allá (cómo le gusta).

Como en todos los viajes que realiza, sacó infinidad de fotos, aprovechando diferentes proyectos y situaciones.

Ahora, ha hecho un resumen, “un antojo”, entremezclando dos puntos de vista: retratos de personas, y reflejos de situaciones.

Design trends change with the times and I love that. I often look around to see what other people are doing and in recent times one particular style has caught my eye, particularly within the surf scene. Circular logos.

According to Banksy, “most things look better when you put them in a circle“. Ok, it was tongue-in-cheek when he said it, but personally, I actually do like things in circles. Not quite sure why. Maybe it’s a sense of completeness.

The Billabong Mundaka Challenge is underway in the Basque Country, sporting a funky stamp-like logo with a spaghetti western typeface and simple colours. It works. I like it. I wondered how they made it. Then I stumbled across a Photoshop tutorial and found my answer. (www.psdstation.com/tutorials/drawing/how-to-create-a-vintage-badge). When I find a logo like this and then realise it was made following a tutorial, it’s often a bit of a let-down. The design is somehow robbed of originality. But thinking about it more, when the pressure is on, tutorials like this can really help us save time, learn new skills and find a design solution that works. Naturally though, once the word is out, everyone starts doing it, and the once original design loses its flavour.

Billabong Mundaka Challenge

I’m a big fan too of the work by a-sidestudio. Here are some decals that they made for the Loose Fit range.

Decals for Loose-Fit by a-sidestudio.co.uk

Some friends from Zarautz have a company called Sew ‘n’ Sing. They make high-quality, handmade surfboard bags. Here’s their new logo which I love, designed by Benjamin Jean Jean.

New ident for Sew 'n' Sing by Benjamin Jean Jean (www.benjaminjj.com)

Algunas frases interesantes sobre la importancia de una buena presentación, recopiladas del artículo Diseño, café y presentaciones.

“Saber expresar una idea es tan importante como la idea misma” – Aristóteles

No es (sólo) vender un producto, es vender una experiencia que transmita emociones.

La presentación cambia la percepción del contenido.

El diseño también comunica.

Somos más receptivos a mensajes bien diseñados.

El atractivo visual de una presentación influye poderosamente en su capacidad persuasiva.

(Pero) sin un contenido sólido (sin un buen producto), no hay presentación.

Si tu idea es mala, si tu contenido no merece la pena, entonces no hay presentación que valga ni pirotecnias multimedia que lo disimulen.

Si tu idea es buena, la presentación importa. Porque “puede darle asas a tus ideas para que otras personas puedan agarrarlas y hacerlas suyas” – Chris Brogan

——————————————————————————————————————

Interesgarriak iruditu zaizkigun esaldi batzuk, aurkezpenaren garrantziaren inguruan, Diseño, café y presentaciones artikuluan irakurriak.

“Ideia bat adierazten jakitea ideia bera bezain garrantzitsua da” – Aristotele

Ez da (soilik) produktua saltzea, da saltzea emozioak transmitituko dituen bizipen bat.

Aurkezpenak edukia ulertzeko modua aldatzen du.

Diseinuak ere komunikatu egiten du.

Harberagoak gara ondo diseinatutako mezuen aurrean.

Aurkezpen baten erakargarritasun bisualak eragin izugarria du persuasiorako ahalmenean.

[Baina] eduki sendo bat barik [produktu on bat eduki ezean], ez dago aurkezpenik.

Zure ideia txarra bada, zure edukiak ez badu merezi, orduan aurkezpenak ez du ezertarako balio, su-artifizial multimediek ere ezingo dute disimulatuko.

Zre ideia ona bada, aurkezpenak badu garrantzia. Zeren, “heldulekuak eman ahal dizkie zure ideiei, beste pertsona batzuek heldu eta bere egin ahal izateko” – Chris Brogan

Gero konturatu ginen beste logo bat zegoela, originala, Luis Peiret diseinu ikasleak aurkeztutakoa, eta aurretik ikusi genuena Tapsa publizitate agentziak moldatu zuela (restyling deitzen diote adituek). Originala ere ez da munduko ederrena, baina M20 ulertzen da, bederen.

Eta orduan, hasierako logoa zertarako garatu, okerrago uzteko?

Publikatu dituzte agentziakoen azalpenak, irakurri nahi badituzue:
“Los creadores señalan que se redondearon las formas angulares“.

Eta bideo honetan, enpresako zuzendaria, zuzen-zuzenean:

Eztabaida berehala piztu da sare sozialetan. Nazioartean ere izan du oihartzuna logoaren polemikak. Orokorrean, logo ofiziala burugabekeria galanta dela adierazten duten iritziak publikatzeko. Bi adibide:

Co.Design blogean: “Laughable Logo” (logo barregarria).

The Telegraph egunkaria: “Bizarre logo that says 20020” (ulertzen da, ezta?)

Guk, galdera asko dauzkagu:
Zertarako antolatu lehiaketa bat diseinu ikasleen artean, aurkeztutako logoak eraldatu egingo dituztela jakinda?
Zertarako 6.000 euro finalistari, bere lana eta iritzia ez bada errespetatuko logoaren garapenean? Horregatik, agian?
Nola onar daiteke lan okerrago bat, kolore beltza desagerrarazten eta 20020 ulerrarazten eta madríd tildearekin uzten duena?
Non geratzen da lanaren originaltasunarekiko errespetua?

Ez, ez zaigu gustatu egin dutena.

Baina, noski, behin moldatzen hasita, leiho berriak zabaltzen dira, eta orduan, sarean logo honen eta aurreko hautagaitzaren bertsio berriak agertzen dira. Txantxa, sarkasmoa, adarjotzea, denborapasa. Hona hemen adibide batzuk. Zeuok erabaki onena zein den baloratzeko irizpideak.

Facebook sare sozialeko orrialde publiko honetan aurkitu ditugu gehienak: Convoca un concurso de diseño y ya te arrepentirás. Diseinu lehiaketen gaiak ere badu mamia. To be continued…

Aitortu egin du. Bere kabuz, gainera. Ez dugu mehatxatu behar izan (“zorrozkailurik gabe zigortuta!”). Gure kreatiboak onartzen du: bere azken ideia ez da originala. Kopiatu egin du, eta erabili. Baimenik eskatu gabe.

Duela aste batzuk aho zabalik egon ginen lantokian, streetartutopia webgunean 2011ko kale-ekintza ederrenei begira. Eta hara, gure kreatiboak begia argazki batean paratu zuen:

Eta kreatibo ipurterre eta jeloskorrak, geldi egoten jakin ez eta berak ere horrelako zerbait sortu nahi zuela erabaki zuen. di-daren diseinatzaileen laguntzarik gabe eta itzultzaileei kontsultatu gabe. Lana bere kabuz moldatu, eta sare sozialetan elkarbanatu zuen. Emaitza: ‘atsegin dut’ pila bat eta partekatze bat baino gehiago.

Arrakasta ikusita, delitua urrunago eramatera ausartu zen. Eta gaur goizean, lantoki ondoko horman hau aurkitu dugu:

Eta orduan iritsi dira plagiatzaile guztien abokatu goardakoak, Jim Jarmusch eta Jean Luc Godard, diskurtso eder batekin. Batek dio: “Nothing is original”. Eta besteak errematea: “It’s not where you take things from – it’s where you take them to”.

Azken finean, kreatiboak kalean itsatsi duenak ez dio inori kalte egiten, eta edonork hartu, kopiatu eta erabiltzeko moduan konpartitu du lagunen eta ezezagunen artean, irribarreak pizteko asmo bakarrarekin.

Horregatik maite dugu gure plagiatzailea, kreatiboa izan arren.

Hemen duzu maitasuna (egin klik) deskargatzeko.

———————————————————————————————————————–

Lo ha confesado. Por su cuenta. Sin tener que amenazarlo (“Te vas a quedar sin sacapuntas!”). Nuestro creativo lo reconoce: su última idea no es original. Lo ha copiado, y utilizado. Sin pedir permiso.

Hace unas semanas nos encontrabamos boquiabiertas en el lugar de trabajo, viendo los mejores diseños callejeros de 2011 en streetartutopia. Los ojos de nuestro creativo se detuvieron ante una de las fotos:

Y el inquieto y celoso creativo decidió que él también quería hacer algo así. Sin la ayuda de los diseñadores de di-da y sin tan siquiera consultar con las traductoras, lo adaptó a su aire y lo compartió en las redes sociales. Resultado: un montón de ‘me gusta’ y unos cuantos ‘lo comparto’.

Ante un éxito de tal magnitud, se atrevió a llevar el delito más lejos aún. Y esta mañana, nos hemos encontrado con esto al lado de la puerta:

Es entonces cuando han llegado los abogados defensores de todas las plagiadoras del mundo, Jim Jarmusch y Jean Luc Godard, con su bello discurso. Uno decía: “Nothing is original”. El otro remataba: “It’s not where you take things from – it’s where you take them to”.

A fin de cuentas, lo que nuestro creativo ha pegado en la pared no hace daño a nadie. Sólo lo ha compartido entre amigas y desconocidos, de tal forma que cualquiera pueda cogerlo, copiarlo y utilizarlo.

Por eso queremos a nuestro plagiador, aunque sea creativo.

This tuesday our euskalgiri designer, Joseba, was invited to the University of Arrasate-Mondragon to give a two hour talk about branding to Masters design students. It was a really fun time to present, share and answer questions about branding.

The Oxford English dictionary defines branding as “a particular type or kind of something“. Wow! Very profound! This isn’t good enough, and for something in which we invest so much time and money, we need a better understanding of what it means. I like the way that the Design Council defines branding: “a set of associations that we make with a company, product, service, individual or organisation.”

These associations can take various forms: smell (Chanel no 5 perfume), sound (Nokia ringtone), form (Vespa scooter), symbol (nike swoosh), touch (Apple’s iphone), colour (Orange telecommunications), or  typography (Harrods).

Brand is active, it moves and changes. We are brands. We brand ourselves on facebook all the time. A measure of branding is to assess the associations that others make with ourselves/objects/companies/services etc. Brand has personality.

When we think of people like Steve Jobs, what do we think of? Apple, clean-cut, straight-talking, black/white, he has a good understanding of what the end-user wants, they make products that work… He (and Apple) has been branded this way. The way that they present information to us is controlled, with the objective being to ‘control’ how we perceive Apple. This is how I view branding.

A good brand uses many elements to convey the core values, vision and personality of a company/product/service/person. The various elements that make up a brand appeal to different senses. (Sight, touch, smell, taste, hearing, even a subconscious sixth sense perhaps).

Tartean, di-dak berdiseinatutako hiru logo argitaratu ditu: Emun, Topagunea eta Anboto.
Bakoitzaren eraldaketa prozesua kontatuko dizugu, geure erara.

Emun. Forma linealagoak eman genizkion logoari, sendotasuna irabazteko. Udazken koloreak erantsi, enpresarialago izateko. Izenari “koop. e” laburdura kendu genion eta garbiago utzi, abizenak badakarrelako azalpen nahikoa. Tipografia ere argiagoa eta indartsuagoa.

Topagunea. Aurreko logoa ere gurutzebide bat zen, Topagunea osatzen duten elkarte anitzen gurutzebidea. Baina elementuek ez zuten elkar ukitzen. Berrian, elkarte bakoitzak kolore bat du, aniztasunaren seinale. Eta ez doaz soilik erdirantz, beraien artean ere elkartzen dira eta kolore berriak eragin. Bat gehi bat, berdin hiru. Formak borobilagoak dira, dinamikotasuna eta mugimendua adierazteko. Tipografia eskuz, humanoagoa. Letra bakoitza bakarra da, elkarte bakoitza bezala, eta elkarrekin Topagunea hitza osatzen dute.

Anboto. Elementu bat gailendu zitzaigun, leiho bat. Anboto leiho bat da Durangaldean, tokiko informazioa eskaintzen duelako. Ekintza baten beharra genuen, eta gezi bat erantsi genion. Mugimendua. Aurrera jotzea. Leihoa eta gezia batuta, play botoia sortu genuen, aro digitalean ikur ideala komunikabide bat irudikatzeko: webgunea, irratia, telebista eta astekaria. Denak batera da Anboto komunikabideak. Tipografia ere irakurterrazagoa da, komunikatzaileagoa.

Hasteko, zera pentsatu genuen: jardunaldien izena mundiala da. Izena hartu eta irudi bihurtzea erabaki genuen. Hurrengo pausua hizkien barruak marrazkitxoz betetzea izan zen: soinu egoeren errepresentazioak, hizkien barrua bizitasunez betetzeko.

Mintzola (antolatzailea) orain arte zuri-beltzean agertu da beti, baina, jorratzen duen eremua, ahozkotasunarena, hain da zabala eta anitza (ipuinak, bertsoak, antzerkia, kantua…) kolore ugaritasuna ere behar zuela. Eta sartu ditugu koloreak, asko, zuriaren eta beltzaren nagusitasuna mantenduta, orain arteko estilo orokorretik larregi aldendu barik.